Lekka piechota Gondoru / Light infantry of Gondor

Żołnierz z procą to ostatnia figurka należąca do oddziału lekkiej piechoty Gondoru. Oddział składa się z dwóch łuczników, dwóch procarzy, trzech włóczników i jednego kusznika. lekka piechota to typowa formacja, która na polu walki powinna unikać bezpośredniego starcia z dobrze opancerzonym przeciwnikiem oraz szarży jazdy. Może być bardzo przydatna ponieważ cały oddział jest uzbrojony w broń miotaną. W walce oddział takiej piechoty powinien sprostać orkom z mordoru. Poniżej zdjęcie przedstawiające gotowy do walki kompletny oddział lekkiej piechoty z Gondoru.       

Lekka piechota Gondoru - włócznicy / Light infantry of Gondor - spearman

Na zdjęciach trzech włóczników walczących w lekkich formacjach Gondoru. Piechurzy są uzbrojeni w lekkie włócznie, którymi można swobodnie miotać we wrogów. Wojownicy tej formacji zasłaniają się okrągłymi, drewnianymi tarczami. Ich dodatkowym uzbrojeniem są krótkie miecze lub długie noże. Jak widać nie mają na sobie, żadnej konkretnej zbroi. Chronią ich tuniki oraz cienkie kaftany z utwardzanej skóry. Figurki wyglądają na typowych harcowników przygotowanych raczej do walki z dystansu.          

 

Lekka piechota Gondoru - kusznik / Light infantry of Gondor - crossbowman

Kusznik lekkich formacji Gondoru uzbrojony w kuszę. Żołnierz na tunikę ubrał skórzaną, pikowaną zbroję. U pasa ma zawieszony krótki miecz. Kusza stanowi bardzo dobrą broń w starciu z nacierającym mordorskim trollem lub szarżującymi jeźdźcami na wargach. Kusza ze sporego dystansu potrafi przebić drewniane tarcze oraz najcięższe zbroje, które zabiera na wojnę orkowa hołota.         

Lekka piechota Gondoru - Łucznicy / Light infantry of Gondor - Archers

Na zdjęciach dwie figurki przedstawiające lekką piechotę Gondoru uzbrojoną w łuki. Figurki pochodzą z tego samego pudełka co wcześniej pomalowany procarz. Z modeli lekkiej piechoty można wykonać ciekawie prezentujący się oddział, który ze spokojem dopasujemy do praktycznie każdej średniowiecznej armii lub do wojsk świata fantasy nawiązującego konwencją do okresu średnich wieków. W mojej kolekcji ci lekkozbrojni jegomoście stanowią wsparcie dla opancerzonych wojowników z Minas Tirith. Harcownicy przydadzą się na każdym polu walki a w szczególności gdy przeciwnikiem są plugawi orkowie z Mordoru.        

Herszt trolli / Troll chieftain

Na zdjęciu herszt trolli z góry Gundabad. Wielka bestia dźwiga w prawej ręce potężny topór wykuty w podziemnych kuźniach orków. Natomiast w lewej ręce trzyma niewielką, drewnianą tarczę. Dodatkowo na lewym nadgarstku troll ma założoną żelazną rękawicę zakończoną ostrzem. Rękawica wraz z tarczą zostały ozdobione czaszkami upolowanych w górach stworzeń. Na skórzanym pasie troll nosi zawieszone trofea czyli odcięte głowy pokonanych w walce wrogów. Na oba ramiona stwór ma narzuconą żelazną kolczugę. Lewe ramie trolla dodatkowo zabezpiecza grube futro a prawe metalowy prymitywny naramiennik. Leże trolla znajduje się w wysokich partiach posępnej góry Gundabad. Nawet orkowie boją się zapuszczać bez wyraźnego powodu w okolice siedlisk trolli. Herszt trolli często zbiera wojowników i rusza na polowanie lub wyprawę łupieżczą. Gdy bestie schodzą z gór to blady strach pada na całą okolicę. Zwykle trollom towarzyszą watahy wargów oraz orkowie. Trolle zniszczyły wiele wiosek położonych w sąsiedztwie Gundabad. Karawany podróżujące północnym szlakiem również nie są bezpieczne. Wódz trolli najbardziej na świecie łaknie skarbów, krwi i nowych trofeów. Trolle niecierpliwie czekają na wezwanie władcy ciemności by wyruszyć na wojnę. Ludzie, elfy i krasnoludy strzeżcie się, bo dowódca trolli z Gundabad nie zna litości i poprowadzi swych pobratymców do bitwy o Śródziemie.

Sturmmann elitarnej gwardii SS / Sturmmann of the elite SS guard

Szturmowiec elitarnej gwardii SS w zbroi pneumatycznej PR46 pokrytej kamuflażem maskującym.  Żołnierz w rękach trzyma karabin szturmowy Shredder StG46 oraz tarczę taktyczną SA45. Gwardziści zostali wyszkoleni do walki z każdym przeciwnikiem. Solidna płyta pancerza chroni żołnierzy przed bezpośrednimi trafieniami z broni krótkiej i długiej. Konstrukcja pancerza nie krępuje ruchów użytkownika. Jej waga uniemożliwia szybkie poruszanie się na polu walki. Tarcza taktyczna została wykonana z ekstremalnie wytrzymałych stopów metali i potrafi powstrzymać bezpośredni ostrzał prowadzony nawet z ckm. Gwardzista walczący w szeregach paranormalnej dywizji SS na polu bitwy posiada zdecydowaną przewagę nad każdym rodzajem piechoty przeciwnika. Jedynym zagrożeniem dla ciężkozbrojnych gwardzistów SS są karabiny przeciwpancerne oraz pociski kumulacyjne.       

Oberscharführer elitarnej gwardii SS / Oberscharführer of the elite SS guard

Na zdjęciu podoficer szturmowców należących do elitarnej gwardii SS wchodzącej w skład paranormalnej dywizji SS. Willhelm von Hohennberg osobiście wybiera rekrutów do swojej jednostki. Rekrut staje się gwardzistą po wyczerpującym fizycznym treningu oraz wielu godzinach nazistowskiej indoktrynacji.  Piechota szturmowa stanowi elitę wśród jednostek wchodzących w skład paranormalnej dywizji SS. Hans Kruger wysyła w wir walki swych fanatycznych gwardzistów wyłącznie w kryzysowych sytuacjach. Gwardia

strzeże dniem i nocą infrastruktury oraz tajemnic paranormalnej dywizji SS przez wrogami wewnętrznymi i zewnętrznymi. Standardowo w ogniu walki szturmowiec SS nosi zbroję hydrauliczną PR46 (Power-Rüstung model 46). Oberscharführer na zdjęciu w rękach trzyma dwa pistolety maszynowe Zerstörung MP45. Ciężka zbroja gwardzisty została pokryta kamuflażem bojowym. Noktowizor oraz maska przeciwgazowa stanowią podstawowe wyposażenie tej elitarnej jednostki. Szeregowi szturmowcy są uzbrojeni  w karabin szturmowy Shredder StG46 oraz tarczę taktyczną SA45 (Schild Angriff model 45).     

Anna - Snajper Armii Krajowej / Anna - Polish Home Army sniper

Do Armii Krajowej Anna zgłosiła się w 1940 roku. Była jedyną osobą, która zdołała przeżyć eksterminację wsi, w której mieszkała. Niemcy rozstrzelali wszystkich mieszkańców w tym całą rodzinę Anny. Od tej chwili dziewczyna żyła jedynie po to by zemścić się na nazistach. Anna miała niesłychanie celne oko, potrafiła z karabinu trafić w przysłowiową główkę od szpilki. W akcjach wymagających precyzji była niezastąpiona. Szybko stała się asem wśród strzelców wyborowych. Była biczem bożym na niemieckich oficerów, których zwykle zdejmowała jako pierwszych. Podczas jednej z misji zdołała pojedynczą kulą zabić dwóch Niemców, którzy przygwoździli ogniem ckm nacierający oddział partyzantów. Kapitan Swojakowski tworząc oddział specjalny z miejsca zażądał od naczelnego dowództwa przydzielenia do swojej drużny sławnej "Lisicy". Anna wzięła udział w zasadzce urządzonej na  Ericha von Remke. To właśnie kula z jej karabinu dosięgnęła niemieckiego zbrodniarza.                

Basia - Oficer medyczny Armii Krajowej / Basia - Polish Home Army medical officer

W roku 1944 specjalna sekcja Armii Krajowej "Jastrząb" dostała rozkaz zlikwidowania Ericha von Remke.

Polacy pod dowództwem kapitana Marcina Swojakowskiego pseudonim "Ryś" wytropiła nazistę i przygotowała zasadzkę. Grupa szturmowa SS dowodzona przez niemieckiego zbrodniarza została otoczona i rozbita. Erich miał szczęście, bo z pomocą dla masakrowanych SS manów przybyła stacjonująca nieopodal grupa pancerna. Ciężko ranny Erich został załadowany do wozu pancernego i ewakuowany z miejsca potyczki. Naczelne dowództwo AK oddelegowało grupę "Jastrząb" do innych zadań. Polacy nie zaprzestali poszukiwać niemieckiego zbrodniarza. W tym czasie wojska sowieckie nadciągały ze Wschodu przykrywając ponurym płaszczem komunizmu tereny odbite z rąk Niemców. Aliantom udało się przechwycić informacje dotyczące tajnego projektu "Auferstehung". Źródło dziwnych meldunków dotyczyło zamku w Książu, w którego rejonie miała się mieścić tajna kwatera paranormalnej dywizji SS. Oddział specjalny "Jastrząb" został oddelegowany przez naczelne dowództwo Armii Krajowej na misję wywiadowczą w okolice Książa. Celem było zdobycie informacji dotyczących działań paranormalnej dywizji SS. Kapitan Swojakowski miał również ustalić położenie podziemnego kompleksu badawczego, o którym Niemcy pisali w przechwyconych meldunkach.   

  Sanitariuszką w oddziale specjalnym "Jastrząb" była Basia - pseudonim "Aniołek". Przed wojną Basia była wybitnym lekarzem. Pracowała w Warszawie gdzie pisała doktorat. Zdradziecka napaść Niemców połączona z agresją Radziecką w 1939 roku przerwała jej karierę. Gdy naziści rozpoczęli eliminację polskiej elity dziewczyna została uratowana przez działaczy polskiego podziemia. Basia wstąpiła do szeregów Armii Krajowej gdzie pomagała leczyć rannych oraz uczyła się żołnierki. Szybkie postępy oraz rozległa wiedza medyczna pozwoliła dziewczynie dołączyć do oddziału specjalnego "Jastrząb".    

           

Oberfuhrer SS doktor Stermaier / Oberfuhrer SS doctor Stermaier

Na zdjęciu doktor Helmut Stermaier szalony naukowiec i okrutny oprawca odpowiedzialny za projekt "Auferstehung". Stermaier przed wojną był młodym i wybitnym doktorem medycyny. Wierzył, że martwego człowieka można przywołać do życia. W Berlinie prowadził doświadczenia i szukał usilnie potwierdzenia swej chorej teorii. Znani naukowcy z całego świata wyśmiewali Helmuta, który straszliwie się ośmieszył na sympozjum naukowym w Londynie. Niestrudzony młody doktor prowadził w dalszym ciągu eksperymenty i popadał w coraz większą psychozę. Gdy hitlerowcy doszli do władzy, zaoferowali szaleńcowi  pomoc w prowadzeniu dalszych badań. Stermaier został przykładnym niemieckim nazistą i wstąpił do SS. Po stworzeniu paranormalnej dywizji SS, Herman Kruger zwerbował w swe szeregi Helmuta. Razem pracowali nad projektem "Auferstehung". Oberfuhrer Stermaier opracował formułę serum mającego zwracać życie poległym w walce niemieckim żołnierzom. Pierwsze efekty zastosowania serum były delikatnie mówiąc kontrowersyjne...    

   

Grenadierzy Pancerni 1944 drużyna II / Panzergrenadiers 1944 Set II

Huk wystrzału zdradził pozycję strzelca wyborowego. Radzieccy żołnierze widząc skąd padł strzał postanowili oskrzydlić snajpera. Kilku pobiegło na lewo a trzech sołdatów uzbrojonych w PPSz komisarz posłał na prawo. A sam wraz z czterema piechurami ostrzelał pozycję, z której padły strzały. Skryci za drzewami Niemcy zauważyli, że Rosjanie próbują zajść ich z obu stron jednocześnie. Postanowili się szybko wycofać ze zdemaskowanej pozycji. Jednak podjęli decyzję za późno. Pierwsza grupa sołdatów zdążyła ich wypatrzyć. W kierunku drużyny grenadierów pancernych posypały się kule wystrzelone z mosinów. Niemcy odpowiedzieli ogniem MP40 i kilkoma granatami. Granaty zmusiły sowietów do rozproszenia się. Tymczasem snajper oddał celny strzał. Przeładował karabin, wymierzył i strzelił ponownie. Pocisk wbił się w klatkę piersiową drugiego sowieta odrzucają go z wielką siłą w tył. W tym czasie uzbrojeni w PPSz radzieccy żołnierze rozpoczęli szaleńczy ostrzał. W trakcie wymiany ognia Niemiec uzbrojony w MP40 otrzymał kilka trafień i padł martwy na ziemię. Komisarz rozkazał swoim podkomendnym atakować i sam poderwał się z ziemi. To był jego ostatni błąd. Kula wystrzelona z karabinu snajperskiego pozbawiła go twarzy. Osaczony strzelec spróbował ucieczki. Nie dał rady. Został pojmany przez radzieckich żołnierzy i rozstrzelany na miejscu w lesie. Sołdaty dobrze wiedzieli jak Niemcy obchodzą się z jeńcami i sami nie pozostawali im dłużni.                      

Niemieccy spadochroniarze drużyna II / German fallschirmjäger set II

Drużyna niemieckich spadochroniarzy ukryła się w leśnej gęstwinie. Żołnierze przyszykowali się do odparcia kolejnego radzieckiego natarcia. Na skraju lasu pojawili się pierwsi rosyjscy piechurzy. Mg 34 zaczął złowróżbnie klekotać. Bębenek z amunicją w gwałtownym tempie opróżniał się. Z lufy z wielką prędkością zaczęły wylatywać pociski w kierunku zaskoczonych Rosjan. Sowieci nie mieli szans przetrwać gwałtownej fali ognia, która nagle ich dosięgnęła. Po krótkiej wymianie ognia nastała cisza. Na skraju lasu leżało kilkanaście zakrwawionych zwłok będących dowodem skuteczności zaprawionych w boju spadochroniarzy. Niemcy dźwignęli karabin maszynowy z ziemi i szybko zmienili swoją pozycję.